Jaskinia Prohodna (Jaskinia Prochodna, Пещера Проходна) znana jest z dwóch otworów w stromie, które przypominają oczy. Wstęp do tej atrakcji jest bezpłatny. Odwiedziny w jaskini można połączyć ze spacerem do wykutego w skale nad urwiskiem małego monastyru.
Tę atrakcję odwiedziliśmy podczas podróży samochodowej po Bułgarii. Tego dnia przemieszczaliśmy się z twierdzy Bełogradczik na nasz kolejny kemping. Aby urozmaić sobie drogę, zaplanowaliśmy zwiedzanie właśnie Jaskini Prohodna. Jak się okazało, był to dzień pełen przygód.
Jaskinia Prohodna – dojazd
Jaskinia Prohodna zlokalizowane jest w północnej części Bułgarii, niedaleko miejscowości Karlukovo. Dojazd na mapie nie wyglądał na skomplikowany.
To był dopiero trzeci dzień naszej wyprawy po Bułgarii, podczas którego dobitnie przekonaliśmy się, czego można spodziewać się po bułgarskich drogach. Dziur, dziur, dziur… W wielu wypadkach nieoznaczonych, pojawiających się znienacka, za zakrętem albo na środku skrzyżowania. Do kompletu jeszcze progi zwalniające prawie przed każdym przejściem dla pieszych, na początku każdej wioski i na jej końcu. Potężne, zlewające się z asfaltem, często nieoznaczone ani znakami poziomymi, ani pionowymi. Trudno się dziwić, że nim dojechaliśmy do jaskini, nasz samochód zaczął niepokojąco stukać.
Jeśli postanowicie odwiedzić Jaskinię Prohodną, do czego mimo naszych przygód Was zachęcamy, wybierajcie jak najbardziej główne drogi, a omijajcie wszelkie skróty. Dojazd od wschodu m.in. przez miejscowości Roman i Stojanowci prowadzi bardzo kiepskimi drogami.
Jaskinia Prohodna – zwiedzanie
Jeśli uda Wam się pokonać bułgarskie bezdroża i dotrzecie do Jaskini Prohodnej, samochód będziecie mogli zostawić na obszernym parkingu, a właściwie łące. Wyraźną ścieżką dochodzi się do wejścia do jaskini. Dalej po schodach i kamiennej ścieżce schodzi się na dno jaskini.
Jaskinia jest bardzo duża. Jej wysokość sięga 30 metrów wysokości, a szerokość – 20. Najciekawszym elementem wielkiej sali są dwa otwory w stropie, które przypominają oczy. W zależności od pory, o której się odwiedza jaskinię, wpadające przez nie światło daje również na ścianie obraz jakby oczu.
Przez całą jaskinię prowadzi wyraźna ścieżka, która prowadzi do drugiego wejścia. Ponieważ oba otwory wejście są bardzo duże, a do światło wpada również do wnętrza przez szczeliny w stropie, do zwiedzania jaskini nie potrzeba latarki. Ta przyda się natomiast do drugiej jaskini, znajdującej się tuż obok. Dojście do niej prowadzi ścieżką na lewo, momentami po drewnianych mostkach lub schodach.
W drugiej jaskini z pomocą latarki można wejść w dwa dodatkowe korytarze. Odkrywanie ich zakamarków będzie dodatkową atrakcją dla dzieci. Nie są bardzo długie ani skomplikowane – nie grozi niebezpieczeństwo zgubienia się, a jedynie w niektórych miejscach trzeba się lekko schylić. Należy też uważać na śliskie podłoże.
Ścieżka do skalnego monastyru
Większość turystów w tym miejscu zawraca. Warto jednak udać się dalej za ścieżką, która prowadzi w dół jaru. Spacer jest przyjemny ze względu na las, który daje sporo cienia w słoneczny dzień. Gdy zaczyna być słychać wyraźny szum rzeki, szlak skręca w prawo i zaczyna się ponownie wspinać. Po chwili dochodzi się do skrzyżowania.
W lewo szlak prowadzi do źródełka i skalnego monastyru. Tej trasy nie polecamy dla dzieci!!! Jest to ścieżka poprowadzona nad stromym urwiskiem. Miejscami idzie się po drewnianych lub metalowych mostkach, schodach czy drabinkach. Do asekuracji są liny lub drewniane barierki. Zabezpieczenia przystosowane są wysokością dla osób dorosłych.
Na końcu ścieżki znajduje się niewielka kolorowa kaplica, przyklejona do skały. To zbudowany w XIV wieku klasztor Święta Marina. Nieduży dziedziniec wokół otoczony jest drewnianym płotem. Za kaplicą widać, że biegł kiedyś dalej szlak. Aktualnie na furtce znajduje się informacja o jego remoncie.
Punkt widokowy na dolinę rzeki Iskar
Po powrocie do skrzyżowania ruszyliśmy w prawo, dalej w górę. Szlak wspina się stromo. Roślinność w tym miejscu jest niska, trudno znaleźć taką, pod którą można się schować przed słońcem, więc w upalny dzień podejście dało nam nieźle w kość. Za to na górze czekał na nas punkt widokowy na dolinę rzeki Iskar. Po jednej stronie skalne ściany, po drugiej – wijąca się wzdłuż rzeki linia kolejowa.
Powrót na parking
Na samej górze znajdują się hotel i restauracja. Chcieliśmy dokupić wodę do picia lub napełnić bidony, ale chyba akurat był sjesta, bo nie udało nam się nic załatwić. Upał zmęczył już mocno dzieciaki, więc nie zwlekając, ruszyliśmy w drogę powrotną. Od hotelu prowadzi wyraźna ścieżka w dół z powrotem do jaru i wejścia do jaskini. Już po kilkudziesięciu metrach ponownie schowaliśmy się w lesie dającym przyjemny cień, a im bliżej byliśmy jaskini, tym więcej chłodu.
Aby dotrzeć na parking, znów pokonaliśmy tunel jaskini. Po tej godzinie lub dwóch naszego spaceru światło wpadające przez oczy w stropie oświetlało już zupełnie inne miejsce na ścianie jaskini.
Poniższa mapa przedstawia naszą trasę wycieczki:
Jeśli planujecie spędzić w okolicy więcej czasu, kilka propozycji z atrakcjami znajdziecie na stronie wspomnianego hotelu https://cavehome.bg/the-area/
[…] że w drodze na kolejny kemping postanowiliśmy odwiedzić kolejną atrakcję Bułgarii – Jaskinię Prohodna. Droga dojazdowa była fatalna, ale jak się okazało podczas kolejnych dni naszej bułgarskiej […]